<>

       
                 

bana sözver aşkım tıklayın ve izleyin .....Burdan Lütfen
BU RESME MUTLAKA BAKIN...

Mausu resmin üzerinde yavaşça yukarı kaydırın. Güneş doğup gündüz olacaktır.

Mausu resmin üzerinde yavaşça aşağı kaydırın. Güneş batıp gece olacaktır. Burdan_Lütfen

Tek Hece Gel __tıkla  Umarim Begenirsiniz

Seni Seyrediyorum

Bakalim begenicekmisiniz =)

 

Beni Unutma

Tiklayin =)

   

 

  

 

 

DELİLİK

Delilik kısa sürer çok

pişmanlık uzun

kararın doğru gibidir

sonrası hüzün

Birde bakarsın arkanı dönüp

Kalmamış huzur

Soru sormaz akıl almaz

Tükenir gücüm

Bir bitene çare yok

Birde yitip gidene

Asla inanmamalı

Ben hep varım diyene!

Korkdum böle olacağından

Ama hep bildim

Şimdi bu neyin tasası

Korkunun ecele yok ki faydası,

alıntıdır.

 

 

 

 

 

KONUŞ DEME

Bana konuş deme.
Söyleyecek bir şey kalmayınca,     
Mecbur susyor insan.
Bu tükenmişliği kelimelerin,
Bu sessizlik,
Kimsesizlik...kimsesizlik.
Bana konuş deme.
Dokunsan ağlarım.
Dokunsan,bir anda enkaz...
Bu yırtılmış uçurtma ölüsü,
Bu çocukluğum,
Yokluğum...yokluğum.
Artık konuş deme.
Öyle kaba ki ellerim,
Adını söylesem kırılırsın.
Tren çığlığı olur sesim,
Gitmek zorunda kalırsın.....

 

  

 

SEN ÜZÜLME ARKADAş

Sen üzülme arkadaş ben aşk sevda kuluyum
Kara sevda yüzünden dostlarımı kırmadım

Hayallerden ötede, şu dağlardan uluyum
Ben aşkımı şüphesiz hayallerde yaşadım
Dünyam onsuz da olur, belki kimsesiz olur
Çaresiz dert olsa da aşkımın bir yeri var
Bulamasak o yeri, biliriz canda durur
Kalbimiz bin parçadır, ancak tuğrabıdır yâr
Yüreğim dağlansa da her sesini duyduğumda
Hissetsem varlığını alsam da kokusunu
Dönüp bakmam arkama aklımı aldığında
Deşmem naçar yaramı, açmam aşk uykusunu
Biz kalbimizi harlı güneşlerde yıkadık
Sebepsiz değil yüzüm sonbaharda sarardı
Biz kalbimizi karlı mevsimlerde suladık
Sebepsiz değil sözüm soğuk ve günahsızdı....

 

 

 HERŞEY BENDE BAŞLAR BENDE BİTER !!!

 

 

 

 

Bir kadının yüzünde taşıdığı ifade,

sırtına giydiği elbiseden daha önemlidir.

  

TUTAMAYACAĞIM SÖZLER VEREMEM,

ADIMLARIMDA KİM NE DER DİYE DÜŞÜNMEM,

BASİT KİŞİLERLE POLEMİĞE GİRMEM,

BAZI ŞEYLERİ ASLA AFFEDEMEM,

GEÇMİŞİNE TAKILIP DERT ETMEM,

YAŞANMIŞLIKLARI KOLAY SİLEMEM,

YALAN VE TAKTİKLERLE UĞRAŞMAYIN YEMEM,

DOSTLARIMA LAF ETTİRMEM!...

TUTKULARIM VAR VAZGEÇEMEM,

GİDİYORSAN EĞER ÇOK ÖZLESEM BİLE DÖN DEMEM...

ARTIK KİMSEYE KOLAY KOLAY GÜVENEMEM,

BİDAHA GÜVENMEDİKÇE SEVEMEM,

AĞIR GELİYORSA BUNLAR FİRAR SERBEST...

ÜSTELEMEM...!

 

 

Dün Canım olan
Yarın, Düşmanım olmaz benim
Yaşananların hatırı hep saklı kalır,
Hatırları hep sorulur selamları hep alınır…     

Sildiklerim vardır bir de,
onlar yanlışlarım ve pişmanlıklarımdır
Adları anılmaz, hatırları sorulmaz,
Sadece beddualarımdır

Vicdanla birlikte
Şeref ararım ben sevdiklerimde.
Her zaman doğru değildir elbet seçimlerim
Zaman gelir şerefsizleri de severim

Her yerde gözüm kulağım vardır benim
“Eksik söylemek yalan söylemek değildir” mantığındaki “Çok Dürüstler”?
Beni değil, kendilerini kandırırlar yalnızca
Bilmezden gelişlerim, aptala yatışlarım
Kaybetme korkumdan değil,
Karşımdakilerin yalan söyleme potansiyellerine olan merakımdandır…

İnkar olmaz benim hayatımda
Yaşananı, “yaşanmamış” saymam
Sayanları da SAYMAM
kelimelere sığmaz,
Sayfalar sürer beni anlatmak,
Ama ne kadar anlatılırsa anlatılsın
Yaşayan bilir beni, yaşamayan anlamaz

Ağırdır sevmelerim her yürek taşıyamaz,
Büyüktür umutlarım her omuz kaldıramaz..   

  

      

 

Ne zaman ayrılık saati gelse

En vazgeçilmez yerinde yaşamın

Duysak ayak seslerini akşamın

Ve sokaklardan el ayak çekilse

Bir ürpertiyle duyarım o zaman

Seni çağıran sesi uzaklardan

Ne zaman ayrılık saati gelse

Bir gariplik çöker içime birden

Kalan tek anı gibi bir devirden

Durmadan çalınır o gamlı beste

Sanki bilir de hazin öykümüzü

Bulutlar ağlar, kararır gökyüzü

Ne zaman ayrılık saati gelse

Bir çaresizliği anlatır gibi

Birden değişir gözlerinin rengi

Mavi solar, koyulaşır yeşilse

Sarınca ruhunu eski bir hüzün

Uçar gider pembeliği yüzünün

Ne zaman ayrılık saati gelse

Uzatsan özlemle dudaklarını

Tüm ağaçlar döker yapraklarını

Ne çiçek kalır ortada, ne bahçe

Sadece uğultusu o rüzgarın

Ve bir umut kırıntısı: belki yarın

Ne zaman ayrılık saati gelse

Bir fırtına çıkmışçasına, büyük

İçimizdeki güllerin boynu bükük

Bir zaman kalakalırım öylece

Neden sonra gittiğini anlarım

İçimde güller ağlar, ben ağlarım....

 

 

Hayatta ölümden daha kötü bir şey varsa o da, onursuzca, umarsızca YAŞAMAKTIR...

 

 

SENİN GEMİN CAMDAN SEVGİLİ

Duydum ki yine umudunu kesmişsin insanlardan,

 

   

 

 

 

 

 

  

 

 

 

 

 

 

 

KANN UYKUSU  

Adım öfkedir ,adım isyandır benim

Kavgamdır kanayışı gözyaşımın

Bu hayatı yaşarım namussuzlara inat

Uğultusunda kurtların, bir karanlık pusuda

Bir ben varım artık, bir ölüm!

Belki yok, ihtimal olmaz benim ömrümde

Masumluk faslını geçerim tek kalemde

Madalyonun öteki yüzünde saklı kalır kahpe suretler

Dört tarafı isyanla çevrilmiş geceye inat

Yandığım her yangında küllerle yeniden doğarım

İllegal bir sürgün öyküsünde dirhem dirhem can verilirken

Tahribat olur her tahsilatım

Tadilatı yoktur bıraktığım tahribatın

Keskin kılıç olmazsam

Cehennem olur azabım

Savaş meydanıdır yüreğim, canım namludaki mermi.

Sallandırmak o kokmuş yürekleri dar ağacında birer birer,

Tek yeminim!

Taşarım zindan olur öfkem

Sabrım kıyamettir! Bilinir!

Ölümcül bir isyan olur her sevdam

Uzak dur ölüm

Daha keseceğim hesaplar var!

yazan:canım dostum burcu yüreğine sağlık!

 

 

 

 

 

 

 

  

 

 

 

  

  

Bu kadar acı duymazdım.
Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.
AGLAYAMADIM.

Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa...
Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı sadece
Seninle paylasmaktı.
ANLATAMADIM...

Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden.
Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperirdin yine,
Biliyorum.
Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini, gitmek için biriktirdişin bütün cesaretin Kaybolurdu.

 TUTAMADIM...

Bir yıkım gibiydi gidişin.
Sen adım adım uzaklaşırken benden, çöküp kaldı bedenim olduğu yere.

Nice terk edilişlere dayanan bu yürek, bu kez yenilmişti.
Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.
KALKAMADIM...

Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum.
Hazırdım gidişine. Kaçak zamanları yaşıyorduk. Zaman bitecek ve sen gidecektin.
Bense gidişinin ertesi günü hayatima kaldığım yerden devam edecektim.
DEVAM EDEMEDIM..

Bir şey söyledin mi giderken?..
"Kal" dememi istedin mi?
Son bir kez "Seni Seviyorum" dedin mi?...
"Bekle beni, döneceşim..." diye umut verdin mi?..
Beynim öylesine uğulduyordu ki.
DUYAMADIM...

Nereye gittiğin önemli değildi.
Binlerce km. uzakta da olsan, iki metre ötemde de fark etmiyordu.
Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu.
Kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.
KURTULAMADIM...

Unutulanların arasına katılmalıydım.
Anıları sandğıa koyup hayatı yeniden yakalamalıydım.
Bu aşk-ı noktalanmalıydım, bu sevdadan vazgeçmeliydim.
YAPAMADIM...

BIL KI SEVMEKTEN VAZGEÇMEDIM SENI,
BIL KI SENINLE BIRLIKTE, SEVDANI DA TASIYACAGIM YÜREGIMDE,
BIL KI;
SENI ASLA UNUTMAYACAGIM...

 

CANIM

hisaras

Aslında hiç yaşanmamış bir gündü bizimki
Keşfedilmemiş adaların kumsallarında...

Hiç yürünmedi ki
Hiç sarılmadın bana ve hiç sarılmadım sana
Dudaklarıma, dudaklarının dokunmasını hiç dilemedim
Tenim tenine değipte yanmadı alev alev
Ruhlarımızın bulduğu huzur değildi aslında
Gerçek değildi.
Yağmurdan sonra büyüyen başakların çıkardığı sızı
Bir düştü sadece.

Yollardaki kadının yalnızlığı
Kalkarken yürürlükten maddesiz olan o son madde
Hiç acıtmadı...

Hiç kanatmadı...

Hiç ağlatmadı
Bir hevesti.

Geldi geçti...

Günlüktü.

Anlıktı...

İzi kalmadı
Bir demdi sadece..
Ama...

Bir bardak çaylık bile  zamanı olmadı.
Şiirler yanmadı.

Külleri savrulmadı.
Balıklar ağlamadı , sular yanmadı
Kırmızı keman, kırmızıya; vernikli kana hiç bulanmadı
Gelmedi hazanlar yedi tepeye...
Altın boynuz yaldızlara boyanmadı
Öylesine, öylesine bir masaldı işte
Dedim ya
Aslında hiç yaşanmadı..!

Bu gece Üşüyorum ve ağlıyorum bir mazereti yok
Yazmıyor kalemim, yüreğim
Bu gece anlamsız, büyülü sözler yok çünkü
Ve her satıra sen damlamıyorsun

Biraz soğuk birazda rüzgar var
Ve belki sokak çocukları üşüyor
Ama bu gece merhametsiz
Belki bir yerlerde ormanın saçlarını tarıyor rüzgar
Ve belki saçlarına vuruyor dalga dalga
Ama bu gece merhametsiz
Bu gece ve satırlar gaddar bana...

Bir şeyler eksik, rüzgarmı alıp götürdü acaba
Yok, yok yanlız değilim, bu gece rüzgarımlayım
Ve sadece yazmıyor kalemim
Sadece rüzgarım, sigaram ve ben
Yanlızlıgımızın son rauntlarını oynuyoruz...

Bu gece yazmıyor kalemim artık
Çünkü;
Sen yoksun

İlk sigaramın dumanı gibiydin; TEDİRGİN...!
Sonrakilerin nefesi gibiydin; ALIŞKANLIK...!
Ve biraz öncekinin külü gibisin artık; DEĞERSİZ...!!!

Söylesene beni kaç harfle sevdin?
Hani anlat desem içindeki sevgiyi, ilk kelimenden sonra kaç dakika sürer?
Zamanı ellerimle yakasından tutup havaya kaldırsam ne kadar anlatırdın?
Hadi anlatsana beni kaç harf sevdin?

Oyunuma geldin sevgili.
Kandırdım seni az önce.

Bana olan sevgin kaç harf diye sordum sende bana anlatmaya başladın.
Cümlelerle kelimeleri süsleyerek anlatmak yeterli oldu. Demek sadece SENİ ÇOK SEVİYORUM da özetim.

Oysa bana yaşadığımızı sandığım bu büyük aşkı tarif edememen lazımdı.
Ağzından hiçbir kelime çıkmamalıydı.
Düğümlenmeliydi ses tellerin, ellerin titremeli, avuçların terlemeliydi.
Bocalamalıydın.
Her anlatmaya kalktığında saçmalayıp örneklerle izah etmeye çalışmalıydın.
Başaramamalıydın.
Anlamını bilecek kadar bir aşk bize yakışmazdı oysa.
Bak sokaklara hep onlarla dolu.
Ellerinden tutabildiğin bir aşk bu sendeki.

Bana olan sevgini özetlememeliydin sevgili.
Özetlenecek bir aşk sadece kitaplara konu.
Yazılabilecek kadar basit bir aşkı ben bir damla gözyaşıyla anlatırdım sana.

Bana benim sorumu sorma sevgili.
Peki, sen anlat o zaman deme bana.
Beni sadece 16 harf seven birisine ben ne anlatayım?.

 

Bazen...
Çocuklukta kalmış,
Kaygısız günlerin hafifliği gelip oturuyordu içime.   
Günlük hayatın, geçmişin, gelecekle ilgili bütün düşüncelerin

Dışına çıkıyordum o zaman

Her şeyi bir kalemde silip atan

Her şeye yeniden başlanabilinir sandıran bir duyguydu bu...

Hayat bir oyundu,

İstediğimiz gibi oynayabileceğimiz bir oyun..!

 
               itiraf.com sitesinden alıntılar.  

 İlk yemeğe çıkışımızda cep telefonu çaldı. Elini çantasına attı. Kurcaladı,kurcaladı.

Telefon uzun uzun çalmaya devam ediyordu.

Bir türlü bulamadı.Sonra o güzel cümle döküldü dudaklarından: ´Evde mi bıraktım acaba?´

Onun tam aradığım kız olduğuna karar verdim.

 

 6. His filmini izledin mi dedim. Hayır ama çok övdüler dedi. Bende filmin CD´si var, istersen vereyim izle, dedim.

Şimdi izlersem bir şey anlamam, ilk 5 tanesini izlemem lazım önce dedi. Sustum. Gülmedim bile. Artık görüşmüyoruz.

 

 Önümüzde ilerleyen tankerin üzerindeki ´DANGER´ yazısını görüpte ´Allah´ın akıllısı,

tanker yazacağına danger yazmış´ diyen ve arkasından kahkahalarla
gülen teyzemi nerelere göndersem acaba?

 Lütfen bir alkış da benim ananem zira kendisi geçen gün televizyonda zap yaparken,

Aydın ve Fatih Ürek´i görünce, ´Ben bunları çok severim,
mankenlerle falan dedikoduları çıkmıyor, terbiyeli çocuklar´ dedi.

  

 

 

Bana hayatta ne kadar değersiz olduğumu tekrar hatırlattığın için teşekkür ederim sevdiğim.Artık düşünemez oldum boş bir dünyada yaşıyor gibiyim sanki etrafımda hiç insan yok yalnız kalmış gibi sabahlara kadar sokaklarda dolanıp seni arayasım var gelmeyeceğini biliyorum ya belki o bilinc altıyla arardım seni en kıymetli şeyini kaybeden biri gibi.

 

Seni sevmek çok değiştirdi bazen kendimi tanımlayamıyorum bir başkasıyla olmak istesem bile olmuyor hep karşıma çıkıyorsun beni terk edip gittin bu senin için kolaydı ama kalbimi söküp çıkaramazsın ya yerinden gittiğin günden beri kalbim acıyor kalp acırmı ya benimki acıyor işte daralıyorum hep boğazımda düğümlenmiş bir şeyler var en ufak şarkı sözünde kendimi kaybediyorum artık sana yazdıklarım bile beni avutmuyor

 

Aklımdan geçenleri karalardım kağıtlara sonra ağlardım şimdi kalemim bile yoruldu seni yazmaya sevdim ben çok sevdim ve bu sevgim böyle bir gidişi hak etmedi benim fazla beklentilerim yoktu sadece sevgini istedim senden onu da bana çok gördün üstüne sanki beni nasıl seversin der gibi gittin ansızın gittin belki döner dedim bekledim günlerce ama sen gelmedin. Bazen isyan edesim geliyor ben böyle bir cezayı hak edecek kadar büyük bir günah mı işledim birinin ahınımı aldım anlam veremiyorum

 

Acı çekiyorum arkamdan gülüyorlar umurunda bile değilsin onun hayatını rahat bırak diyorlar peki benim hayatım benim hayatımın hiçbir önemi yok mu ben neden her gün ağlamak zorunda mıyım ben her gün bir lokma yemek yemeden saatlerce uyumadan beklemek zorunda mıyım böyle terk edildim diye başkalarına da aynı muameleyi yapmak zorunda mıyım o kadar değersiz miyim değersizsem neden varım yok olsam kimin ne umurunda olacak sadist bir insan mı olmalıyım ruhsuz hiçbir şeye değer vermeyen. yapamıyorum özümden dönemiyorum kendimi sana ait hissederken başkasını sevemiyorum

 

Sen git sevdiğim git ama şunu da asla unutma her gidişin dönüşü olur ama dönüşünde ne bulacağını asla bilemezsin benim sevgim tükenmez sana ama ben tükenirsem asla geri dönemem

 

 

 

 

       

TUTAMAYACAĞIM SÖZLER VEREMEM,

ADIMLARIMDA KİM NE DER DİYE DÜŞÜNMEM,

BASİT KİŞİLERLE POLEMİĞE GİRMEM,

BAZI ŞEYLERİ ASLA AFFEDEMEM,

GEÇMİŞİNE TAKILIP DERT ETMEM,

YAŞANMIŞLIKLARI KOLAY SİLEMEM,

YALAN VE TAKTİKLERLE UĞRAŞMAYIN YEMEM,

DOSTLARIMA LAF ETTİRMEM!...

TUTKULARIM VAR VAZGEÇEMEM,

GİDİYORSAN EĞER ÇOK ÖZLESEM BİLE DÖN DEMEM...

ARTIK KİMSEYE KOLAY KOLAY GÜVENEMEM,

BİDAHA GÜVENMEDİKÇE SEVEMEM,

AĞIR GELİYORSA BUNLAR FİRAR SERBEST...

  ÜSTELEMEM...!

 

Kalana kaldığı kadar,Gidene gittiği kadar GİDER!!!!!

 

  

 

ALışma ßana,ne yapacağım ßeLLi oLmaz, ßugün varım, yarın ßirden yok oLurum... Dokunmaßana, kapanmamış yaraLarLa doluyum, canımı acıtma ßi yara da sen açma... Sevme ßeni, yoğun duyguLarımda kayboLursun, tutuştururum... İsteme ßeni, yasakLarLa ßoğuşursun, engeLLerLe doLuyum... Çözmeye çaLışma sakın, seninLe karışır iyice kördüğüm oLurum... AnLama ßeni, ßen kendimi anLarım, ßen ßöyLe mutLuyum... A$kı yaşatmamı isteme asLa, ßen A$ka yıLLardır inanmıyorum... Güveniyorsan kendine inandır ßeni A$kın varLığına,sonucunda öyLe ßi A$k yaşatırım ki, vazgeçemezsin, tutkun oLurum... YıkabiLirsen duvarLarımı, sakın ßırakma ßeni, tüm tutkuLarım ve gücümün arkasında, haLa minik ßir çocuğum, ßüyütemezsen kayboLurum...!   

 

                                                                                                        

 

 

 

 

  

 

 

 

Sevgi emekmiş,
Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş...

 

                     

"ÖYLE SÖZLERİM VAR Kİ

SÖYLESEM SENİ YAKAR

SUSUP SAKLASAM BENİ"

SeN Ne iLktiN Ne soNsuN... SevgiyLe doğduN NefretLe yok oLduN...        üzgüNüm £zik iNsaN soNuNda uNutuLduN...!

 

                         

 

Tüketmeden daha sevgimi...

Ruhum terkederken beni...

Böyle üşüten yaşamı geride

 bırakmak mı?!!

Ve kalbim durduğunda..

Kapanırken gözlerim..

Yinede mutlu olmaya

çalışacağım...

Kime inat olduğunu bilmeden...

Gülümseyeceğim...

Gidene kal demeyeceksin...
Gidene kal demek zavallılara,
Kalana git demek terbiyesizlere,
Dönmeyene dön demek acizlere,
Hak edene git demek asillere yakışır.
Kimseye hak ettiğinden fazla değer verme,
yoksa degersiz olan hep sen olursun...
Düsün....
Kim üzebilir seni senden başka?
Kim doldurabilir içindeki boşluğu sen istemezsen?
Kim mutlu edebilir seni,sen hazır değilsen?
Kim yıkar, yıpratır seni sen izin vermezsen?
Kim sever seni, sen kendini sevmezsen?
Herşey sende başlar, sende biter...
Yeter ki yürekli ol, tükenme,

tüketme, tükettirme içindeki yaşama
sevgisini...
Hep hatırla:
" Çaresizseniz, Çare SİZSİNİZ...."

 

 

 

 

gözlerimi yumduğumda

 kendimle başbaşa kalamıyorum...

isyan eden bir karanlık

 uyandırıyor beni derin uykumdan...

 hiç kimsenin bilmek istemiyceği

 bir şeyi biliyorum...

 ağır yüklerin altında

yürüyorum...

 kaburgalarım kırılıp

kalbime saplandığında...

 anlıyorum dünyanın anlamsız

 olduğunu

başlangıçsız ve sonsuz.

hiç bişey olmadığını

      hiç bişey olmadı...      

 

 

 

 

Bilmelisin ki ...
Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez.

Bilmelisin ki ...
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır

Bilmelisin ki ...
Karşındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin nereden geçtiğini bulmak zor

Bilmelisin ki ...
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da !

Bilmelisin ki
Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,
ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Bilmelisin ki ...
Aile hep insanin yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil.

Bilmelisin ki ...
Ne kadar yakın olursa olsunlar

En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.
Onları affetmek gerekir.

Bilmelisin ki ...
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanin kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Bilmelisin ki ...
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın
Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Bilmelisin ki ...
Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne oliduğumuzdan kendimiz sorumluyuz

Bilmelisin ki ...
İki kişi münakaşa ediyorsa,

Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.
Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Bilmelisin ki ...
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.
Bilmelisin ki ...                                                             
Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.        

                        

 

   

                **SEWEN SEWER SEWMEYEN DEFOLUR GİDERR BZM DÜNYAMIZ HERTÜRLÜ DÖNER**

 

 

 

 

 

Bu vatan Türk'tür her kes bunu bilsin,
Vatana ihanet eden bu vatandan gitsin!

 

Bu vatan Türk'tür Türk kalacak

Ebedi bu vatan Türk'ündür Türk'ün olacak

Biz varız bu topraklarda biz
Bu vatan bizimdir böldürmeyiz biz
Bu toprak için canımızı feda ederiz biz
Bu ülkeye ihanet edeni yok ederiz biz
Bu vatan Türk'tür Türk kalacak
Ebedi bu vatan Türk'ündür Türk'ün olacak
Türk, kurt, Laz, Çerkez hepsi bir ırktan
Hiç ayrılır mı kardeş et tırnaktan
Hak peygamberde yana bütünlükten
Bu vatan Türk'tür Türk kalacak
Ebedi bu vatan Türk'ündür Türk'ün olacak

Yaşayanların kanı,

yeni yetişenlerin tohumu için

iyi gübre olur.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ş E H İ T  A S K E R

Bu kabarmış toprağa yüzünü sür, kucakla,
Elbette bağı vardır "olmuş"un "olacak"la.

Dudağa değer gibi şimdi alnı her erin,
Bu havada ruhları dolaşır şehitlerin.

Biz, bu kutsî havanın içinde var olmuşuz,
Biz, bununla yoğrulmuş, biz bununla dolmuşuz.

Sâdece döğünmedik "Vatan! İstiklâl!" diye,
Sakarya boylarından çıktık Kocatepe'ye;

Bu yol ki hürriyetin, kurtuluşun yoludur,
 Zincirsiz yaşamanın tek çıkar yolu budur.

Bir daha nikaylıydık sevgili hürriyete;
Kahramanlık Tanrı'dan vergidir bu millete...

Bir damla asîl kanda bir mucize saklıdır,
Bu topraklar Türklüğe inanmakta haklıdır.

Akdeniz'e tank gibi koştu bütün kağnılar,
Ey sevgili istiklâl, ey güzel Dumlupınar!

Elbet yiğit olanlar lâyık böyle toprağa;
Selâm şanlı orduya, selâm şanlı bayrağa,

Selâm ey Başkumandan, Mustafa Kemal selâm;
Emânetin yaşıyor, güven, imânımız tam:

Omuzlarımız hisar, başlarımız burç yurda,
Can vermeğe and içtik hepimiz tek uğurda!..

Bir târihten gelinir, bir târihe gidilir;
Yaşamak istiyenler savaşmasını bilir.

Zamanın kahramanlar gelebilir hakkından,
Bize sesler geliyor uzaklardan, yakından.

Duyuldu mu bir kere "-Haydin silâh başına!"
Yeniden girişiriz istiklâl savaşına...

Ödü varsa düşmanın, meydan açık, hazırız:
Bu toprakta biz doğduk, biz yaşadık, biz varız!

Kından sıyrılmış kılıç, top ağzında mermiyiz,
 Dumlu çocuklarıyız, hiç yoldan döner miyiz?!

Söz verip baş koymuşuz: İstiklâl bize haktır,
Buna göz diken düşman çıksın, kahrolacaktır!..

 

  

...YAPRAK DÖKER BİR YANIM,BİR YANIM BAHAR BAHÇE...

 

 

 

 

***ALLAHIN TESCİLLEDİĞİ GÜZELLİĞİMİZE SiZİN ONAY VERMENİZE GEREK YOK ***

    

 

 Geçmise dönük keskelerle yasamaktansa, gelecege dönük belkilerle yasamayi tercih ederim." (EYVALLAHH)  

 

 

 

TüM DiLEKLERiM SENiNLE OLSUN …